Το ταξίδι στο Λονδίνο...

Σήμερα η Ελίνα θυμήθηκε το καταφύγιο της!!!!!!!!
Είναι λίγο αρρωστούλα είναι και τα 3 χρόνια μιας απώλειας που όσα χρόνια κι αν περάσουν θα την πονάει.
Κατά τ' άλλα καλά περνάει τη ζηλεύω βρε παιδιά!!!!!!!!
Πριν λίγο καιρό ο άντρας της είχε μία δουλειά στο Λονδίνο και πήγε κι εκείνη μαζί αν και δεν ήθελε.

                                            Το ξενοδοχείο κι απέναντι τα γραφεία της εταιρείας.
Το πρωί καθόταν στο δωμάτιο με τον πεπίτο κι όποτε έβρισκε ευκαιρία ο άντρας της πήγεναι να δεί αν ήθελε κάτι.
Όταν σχολούσε όμως πηγαίνανε όπου θέλανε.

 Στην αρχή δεν της  άρεσε το Λονδίνο και γενικά η Αγγλία, μετά όμως δεν έβλεπε την ώρα να σχολάσει ο άντρας της και να πάνε να της δείξει όσα περισσότερα μπορούσε.

                                              Ο Τάμεσης.
Έτσι πέρασε μία τέλεια βδομάδα για την Ελίνα, μία υπέροχη βδομάδα!!!!!!

Οι γιορτές της Ελίνας...

Και οι μέρες περάσανε, και οι γιορτές περάσανε για την Ελίνα όμορφα, πολύ όμορφα!!!!!
Πρώτα πήγαν στο νησί της,  είδε τους δικούς της, το  μαδεράκι της, πήγε στον πατέρα της να τα πούνε λίγο, ότι μα ότι του έλεγε απάντηση δεν έπερνε.
Έριξε λίγα δακρυάκια ίσα που πότισε το χαλικάκι του, του υποσχέθηκε ότι θα ξαναπάει, πήγανε στον Ταξιάρχη να ανάψουν ένα κεράκι, πήρε το μαδεράκι της και πήγανε στη Θεσσαλονίκη!!!!!!

Στολίσανε το σπίτι τους, η μυρωδιές των γλυκών γέμισε ζεστασιά και παιδικές φωνές!!!!!!!! 

Εκεί τους περίμεναν οι κουμπάροι, η βαφτιστήρα τους, η αδερφή του άντρα της με την οικογένεια της και την θεία τους που τους μεγάλωσε τον άντρα της και την αδερφή του.
Πόσο χαιρόταν η Ελίνα με τόσους αγαπημένους γύρω της.
Οι μέρες περνούσαν ευχάριστα, με βόλτες αν κι έκανε κρύο αλλά με το αυτοκίνητο ήταν καλά.
Και ήρθε η μέρα να φύγει το μαδεράκι της Ελίνας.
Εντάξει στεναχωρήθηκε αλλά το διαχειρίστηκε καλά με πολύ προσπάθεια.
Την Κυριακή πριν των φώτων έφυγε και η Ελίνα με τον άντρα της και τον πεπίτο τους!!!!!!!!
Το επόμενο ραντεβού μάλλον το καλοκαίρι, το Πάσχα λένε να πάνε κάπου εδώ κοντά.

Προς το παρόν πηγαίνει μικρές και μεγάλες βόλτες κι εκδρομές!!!!!!!

  

Σταύρε γιατί;;;;;;...

Εκεί στο τέλος Αυγούστου 1909 αν θυμάμαι καλά και με τη βοήθεια της κυρίας Παλτού δημιουργήσα το μπλοκάκι μου στον Παθούλη!!!!!!!!
Ήταν μια όμορφη γειτονιά.
Στην αρχή όλοι ήταν συγκρατημένοι μαζί μου, αλλά δεν με ξέρανε ούτε εγώ εκείνους, ήμουν κι εγώ κάπως συγκρατημένη αν κι ο χαρακτήρας μου δεν είναι, είμαι χύμα!!!!!

Εκεί γνώρισα αξιόλογους ανθρώπους, το μπλογκάκι μου ήταν και είναι το δεύτερο σπίτι μου και οι άνθρωποι η δεύτερη οικογένεια μου

Το πρώτο βήμα το έκανε ο ταξιδιώτης που ελπίζω να είναι κάπου εδώ τριγύρω.
Δεύτερος ήταν ο Σταύρος ή Νταλαροπάριος όπως τον βάφτισα μετά όταν γνωριστήκαμε καλύτερα.
Στο μπλογκ του έμπαινα, άφηνα την καλημέρα μου κι έβγαινα για τον απλό λόγο ότι έγραφε πολλά και αδιανόητα για το δικό μου μυαλό.
Μετά συναντηθήκαμε στο φβ.
Εκεί κι αν με πείραζε, σε σημείο να διαγράφω τα σχόλια του γιατί νευρίαζα να λέω π.χ. καλά Χριστούγεννα και να απαντάει καλό δεκαπεντάυγουστο κι ενώ του είχα πεί ότι με πειράζει.
Είχε ένα ιδιαίτερο χιούμορ που μέρικες φορές με νευρίαζε κι άλλες μ' έκανε να γελάω.
Όπως κάθε πρωί μπήκα και χθες στο φβ για τις καλημέρες.
Είδα κάποια σχόλια για καλό ταξίδι κ.λ.π.
Δε μπόρεσα να καταλάβω ή δεν ήθελα να καταλάβω τι συνέβαινε.
Ρώτησα την Βιργινία και μου επιβεβαίωσε αυτό που φοβόμουν, ο Νταλαροπάριος δεν ήταν πια ανάμεσα μας, πήγε στη Γεωργία του.
Πριν ένα χρόνο έχασα ακόμη ένα διαδίκτυκο φίλο.
Ας είναι καλά εκεί 
 ψηλά να μας βλέπει ο  Σταύρος και να μας πειράζει με τον δικό του τρόπο. 
Θα είναι πάντα στη καρδιά μου. 

Καλες Γιορτές...

Έφτασαν οι γιορτές, η Ελίνα είναι πολύ χαρούμενη που θα πάει στην  Πατρίδα της, στους δικούς της ανθρώπους,  ο άντρας της μετράει τις μέρες κι εκείνη τον μαλώνει γιατί δεν το θεωρεί καλό, από άλλη φορά. Και μάλλον δεν έχει άδικό, όχι ότι είναι προληπτική, κάθε άλλο αλλά είχε ένα ατυχηματάκι πριν λίγες μέρες με το χέρι της.
Την Παρασκευή πρώτα Ο Θεός φεύγουν για την Πατρίδα τι χαρά!!!!!!
Χθες πήγανε, μάλλον προχθές πήγανε στο Παρίσι να πάρουν δώρα.
Όχι ότι στη Λυών δεν έχει ωραία πράγματα αλλά η Ελίνα ήθελε να πάνε και στη γιουροντίσνευ αφού είναι ένα μεγάλο παιδί κι ο άντρας της δεν της χαλάει χατίρι.
Τα δώρα έτοιμα, τα ρούχα που θα πάρουν μαζί μισοέτοιμα, ο πεπίτο την προβλατίζει, δεν θέλει να τον βάλουν στις αποσκευές, είναι ευαίσθητος αλλά και τσαμπουκάς!!!!!!!!

Λέτε να μοιάζει στην Ελίνα;;;;;; Χαχαχαχαχαχα :)
Αυτές οι γιορτινές μέρες άλλοτε ήταν για την Ελίνα μέρες μελαγχολίας, δεν τις ήθελε καθόλου. Τώρα είναι ευτυχισμένη και χαρούμενη!!!!!!!!!!

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΈΣ!!!!!!!!! 

Πικρόγλυκες αναμνήσεις...

Πάνε 3 χρόνια που έφυγες κι έχασα τον κόσμο από τα πόδια μου, ένα κομμάτι από την καρδιά μου την πήρες μαζί σου κι όποιος λέει ότι ο χρόνος γιατρέυει τις πληγές δεν ξέρει πώς πονάνε.
Κι εγώ πονάω πολύ.
Αλλάξανε πολλά από τότε που έφυγες άλλα άσχημα, άλλα όμορφα κι αν με βλέπεις από εκεί ψηλά που είσαι θα βλέπεις πόσο ευτυχισμένη είμαι και πόσο όμορφα περνάω.
Τα δύσκολα όμως περάσανε, η λιόστρα σου είναι καλά, ευτυχισμένη.
Ένα λουλούδι ήθελα να σου αφήσω και να θυμηθούμε τι γινόταν κάθε χρόνο στη γιορτή σου.
Ερχόταν όλο το σόι, τους ήθελες όλους κοντά σου, να μαγειρεύεις μαζί με τη μητέρα μου, η μητέρα γκρίνιαζε γιατί κουραζότανε και γινόταν χαμός.
Κι άρχιζε το γλέντι να σου παίρνουμε το μπουκάλι με το ούζο κρυφά από κοντά σου και να γκρινιάζεις.
Ωραία χρόνια, πικρόγλυκες αναμνήσεις.

   

Χριστούγεννα στην Πατρίδα...

Ο χειμώνας αγρίεψε πολύ στη Γαλλία!!!!!!!
Σε άλλες περιπτώσεις η Ελίνα θα κατέβαζε κάτι προβοσκίδες, μα κάτι προβοσκίδες, όλα θα την εμπόδιζαν κι όλο γκρίνια και μελαγχολία θα ήταν το ξέρω καλά αυτό.
Τώρα όμως δε τη νοιάζει και μπορώ να πω ότι της αρέσει.
Το κρύο δε την εμποδίζει να βγαίνουν ειδικά τώρα που είναι όλα είναι παντού στολισμένα χριστουγεννιάτικα κάνει σαν μικρό παιδί!!!!!

Έχει τύχει κι άλλες φορές Χριστούγεννα στο εξωτερικό κι ήταν και μικρότερη έτσι όμως δεν έκανε, τώρα είναι το κάτι άλλο.

Στολίσανε με τον άντρα της και το σπίτι τους 

και μετράνε τις  μέρες να βρεθούνε με τα δικά τους πρόσωπα, τους δικούς τους  ανθρώπους να περάσουν τις Αγιες μέρες μαζί τους στο σπίτι τους, το δικό τους σπίτι!!!!!!!   

Το αυτοκίνητο της Ελίνας...

Ο καιρός για την Ελίνα περνάει ευχάριστα, στη Γαλλία,  ευχάριστα κι όμορφα!!!!!!
Ήρθε ο χειμώνας με το κρύο αλλά αυτό δεν την εμποδίζει να βγαίνει.
Βλέπει όμως τον άντρα της να ζορίζετε λίγο, όσο πατάει γάτα δηλαδή στο σήκωμα της γιατί πήρε και λίγα κιλάκια!!!!!!
Στην αρχή του έλεγε ότι κρύωνε και δεν βγαίνανε.
Ελα όμως που ο άντρας της το κατάλαβε!!!!!!!!
Αναγκάστηκε να του πεί την αλήθεια.
Βέβαια τη μάλωσε γιατί ποτέ δεν της παραπονέθηκε και πάντα ήθελε να βγαίνουν.
Θα βρούμε μια λύση για να μην αισθάνεσαι άσχημα της είπε. 
Τη λύση τη ξέρω αλλά δεν έχω τα χρήματα του απάντησε η Ελίνα.
Κι αφού τη ρώτησε ποιά ήταν η λύση είπε εκείνη για το αυτοκίνητο με ράμπα ή ασανσεράκι.
Του άρεσε η ιδέα, ψάξανε στο ίντερνέτ, πήγανε σε καταστήματα αυτοκινήτων και τελικά βρήκανε αυτό που ζητούσαν!!!!!!
Ο άντρας της Ελίνας δεν ήθελε η Ελίνα να χαλάσει τα χρήματα της, άλλωστε δεν φτάνανε, ούτε τα δικά του αρκούσαν όμως.
Η Ελίνα τότε του είπε να συμπληρώσει εκείνη όσα χρήματα έλειπαν.
Οάντρας δεν δεχόταν με τίποτα, με το μπλα-μπλα, την κρεβατομουρμούρα και μια ευκαιρία που βρήκαν δέχτηκε ο άντρας της Ελίνας να βοηθήσει η Ελίνα με τον όρο να της επιστρέψει και το τελευταίο ευρώ χωρίς να καταλαβαίνει ότι δεν υπάρχουν δικά του και δικά της αλλά δικά τους.
Εντάξει η Ελίνα δέχτηκε τον όρο.
Σε λίγες μέρες η Ελίνα θα έχει το δικό της αυτοκίνητο για τις βόλτες της χωρίς να κουράζει τον άντρα της!!!!!!!

Η βροχή...

Έξω ψιλοβρέχει, η Ελίνα πίνει καφέ με τον άντρα της (πάλι ωραία μου ακούγεται) της αρέσει όμως, δεν μελαγχολεί όπως πριν που όταν έβρεχε γινόταν........................ μη του μιλάτε του παιδιού!!!!!!! 

Βλέπει τη βροχή, τις σταγόνες πάνω στα τζάμια και χαμογελάει, θυμάται τότε που την πείραζε η βροχή. 
Μπορεί να της λείπει η οικογένεια της, μπορεί να της λείπουν πολλά, η οικογένεια της, το νησί της όμως η αγάπη, η ηρεμία, η ασφάλεια τα αναπληρώνουν όλα μα όλα.

Σήμερα είχε λίγο κρύο αλλά είχε και ήλιο έτσι μόλις σχόλασε ο άντρας της Ελίνας πήγανε μια βόλτα!!!!!!

Η μετακόμιση...

Ωραία η Γαλλία, ωραίος ο Ση

κουάνας, μίση ώρα από το σπίτι της Ελίνας.
Κάθε απόγευμα πηγαίνουν για καφέ.
Το κρύο όμως ήρθε νωρίς και η Ελίνα δεν ήταν  μαθημένη είναι και κρυουλιάρα κι όσο τις λέγανε ότι στην Ελλάδα είχαν καλοκαίρι τόσο γκρίνιαζε.
Οχι, δεν ζήλευε γιατί είναι ευτυχισμένη αλλά είναι και γκρινιάρα!!!!!
Μαζί με το κρύο όμως ήρθε και η υγρασία.
Μία υγρασία που έκανε τα κοκαλάκια της να κάνουν κρα, κρα, κρα αφού σκεφτόταν να πάρει κανένα αντισκορικό χαχαχαχα!!!!!!
Ο άντρας της (τι όμορφα που ακούγεται ) όμως βρήκε μία καλύτερη λύση, της είπε να μετακομίσουν, να πάνε κάπου με λιγότερη υγρασία.
Η Ελίνα δεν ήθελε γιατί η δουλειά του άντρα (τι ωραίο που ακούγεται ) ήταν 5' με τα πόδια.
Τελικά είπε το ναι κι άρχισαν το ψάξιμο σπιτιού, μέχρι και η κοπέλα που έχει η Ελίνα έψαχνε κι εκείνη.
Βρήκαν ένα διαμέρισμα σε μία πολυκατοικία στον τρίτο όροφο με ένα ασανσέρ όλο άπλα, φυσικά της άρεσε το διαμέρισμα αλλά εκείνο που της άρεσε περισσότερο ήταν το ασανσέρ.  

Εκεί πίνει καφέ!!!!!

Κι άρχισε η μετακόμιιση, το διαμέρισμα ήταν επιπλωμένο βέβαια η Ελίνα έχει πολύ λίγα πράγματα δικά της.
Η κοπέλα το καθάρισε, η Ελίνα έβαλε την δική της πινελιά μετέφερε έπιπλα, πράγματα, ψιλοπράγματα όπως εκείνη τα ήθελε.

Θαλάσιο ταξί για μια βόλτα στον Σηκουάνα!!!!!!!
Τωρα η Ελίνα παρακαλάει να μην χρειαστεί άλλη μετακόμιση γιατί δε τις μπορεί, το μόνο πράγμα που σιχαίνεται.

Και μία φωτό από το Παρίσι!!!!!!!!

Ευτυχία...

Σκοτείνιασε και απόψε, το κρύο αρκετό, η υγρασία που έρχετε από τον Σικουάνα κάνει το κρύο τσουχτερό.
Την Ελίνα όμως δε τη νοιάζει ούτε το σκοτάδι που τόσα χρόνια την τρόμαζε, ούτε το κρύο έξω.
Μέσα στο σπίτι είχε ζέστη, η Ελίνα έπαιζε με το μικρόσωμο σκυλάκι που της έκανε δώρο ο σύζυγος της.

Ο σύζυγος της κάνει ένα γλυκό και φλυαρεί πειράζοντας την Ελίνα.
Πρώτη φορά είναι τόσο ευτυχισμένη!!!!!!
6 Μήνες ευτυχία, 6 μήνες όνειρα που καθημερινά πραγματοποιούνται.
Η Ελίνα ευχαριστεί τον σύζυγο της που της άλλαξε τη ζωή!!!!!!!!!! 

Ο πρίγκιπας της Ζωής...

Λένε πώς όταν γεννηθεί ένα κοριτσάκι φαντάζεται την ημέρα του γάμου του σαν μια ξεχωριστή μέρα.
Βάζει όλη του την φαντασία του σε δράση.
Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια αυτό αλλά όταν μεγαλώσουν λίγο σίγουρα κάνουν σχέδια.
Πώς θέλουν να είναι ο πρίγκιπας τους, που θα πάνε ταξίδι του μέλιτος, πώς θα είναι το νυφικό τους τα κλασικά.
Η Ζωή έκανε κι εκείνη σχέδια μικρούλα. Όταν μεγάλωσε κάπως της κόβανε τα φτερά λέγοντας της  ''εσύ δεν είσαι για τέτοια'' κι αναρωτιόταν γιατί;;;;
Εντάξει, είχε κάποιο πρόβλημα αλλά ήταν άνθρωπος, είχε συναισθήματα.
Η Ζωή μεγάλωσε και μεγάλωσε κι έπαψε να κάνει σχέδια, να κάνει όνειρα, να περιμένει τον πρίγκιπα της.
Κι εκεί που σταμάτησε να περιμένει και να κάνει όνειρα τσουπ έρχετε ένα φακελάκι από έναν φίλο της.
Ζωή θα αυτοκτονήσω.
Καλά πες μου πρώτα γιατί και μετά αυτοκτόνα, μη περιμένεις να κλάψω όμως του απάντησε.
Της είπε τον  λόγο που ήθελε να βάλει τέλος στη ζωή  του ο Αχιλλέας.
Χμ, τα πράγματα είναι σοβαρά σκέφτηκε η ζωή, κάτι πρέπει να κάνω. Το είχε αυτό η Ζωή, ήθελε να βοηθάει.
Εκείνη την εποχή είχε κι εκείνη προβλήματα, σοβαρά προβλήματα αλλά τα ξέχασε για να βοηθήσει όσο και όπως μπορούσε τον  Αχιλλέα.  
Με τα πολλά η ζωή κατάφερε να συνεφέρει τον Αχιλλέα.
Έλα όμως που ο Αχιλλέας άρχισε να την βλέπει κάπως διαφορετικά πράγμα που κατάλαβε η Ζωή.
Τον ήξερε 20 χρόνια δεν ήταν επιπόλαιος ούτε εκμεταλλευτής, το αντίθετο, ήταν πολύ καλός, δεν της ήταν αδιάφορος και της άρεσε το χιούμορ του.
Η Ζωή είχε μια κολλητή και μετά κουμπάρα της με κοινό φίλο τον Αχιλλέα.
Κάποια Χριστούγεννα που είχε πάει να κάνει γιορτές με την κολλητή της  η Ζωή ήταν κι ο Αχιλλέας εκεί.
Με την αλλαγή του χρόνου πήρε το δώρο της  αλλά και μια λεξούλα που της αρέσει.
Η λεξούλα σε λίγο διάστημα έγινε πρόταση και μετά σχέση, μια σχέση μυστική.
Η Ζωή προβληματιζόταν  ως που θα έφτανε;;;; Άξιζε τόση ευτυχία;;;;;
Δεν της άρεσε και το κρυφό, η μυστική σχέση ήθελε να το φωνάξει ότι είχε κι εκείνη τον πρίγκιπα της, τον βρήκε επιτέλους.
Η Ζωή ξαναγεννήθηκε, ένιωθε τόσο ευτυχισμένη αλλά φοβόταν να το πει στη μητέρα της, σε κάποιον δικό της γιατί ήξερε τι θα της  έλεγαν. ''Δεν είσαι εσύ για τέτοια''.
Έτσι κράτησε 5 ολόκληρα χρόνια το στόμα της κλειστό. 
Μόνο οι πολύ φίλες της το ήξεραν.
Κι όπως τα λέγανε με μία ξανθιά φίλη της (κάποιες ξανθές έχουν μυαλό) προέτρεψε τη Ζωή να τολμήσει να μιλήσει στους δικούς της.
Στην αρχή ήταν κάθετα αρνητική, φοβόταν.
Τελικά το σκέφτηκε από δω, το σκέφτηκε από κεί, το είπε στον Αχιλλέα και όταν πήγε ο Αχιλλέας να δεί τη Ζωή μιλήσανε και οι δύο στη μητέρα της.
Η μητέρα της Ζωής το είχε ψιλοκαταλάβει γιατί ο Αχιλλέας έμενε σε άλλη πόλη αλλά πήγαινε πολύ συχνά να δεί τη Ζωή,να βγούνε, τηλεφωνήματα καθημερινά κι αυτά καταλάβαινε ότι δεν ήταν μόνο φίλος όπως της έλεγε η Ζωή.
Όταν της μιλήσανε αντέδρασε, αντέδρασαν κι όλοι  σχεδόν οι δικοί της.
Τελικά η μητέρα της Ζωής το  δέχτηκε αλλά ο Αχιλλέας θα παντρευόταν τη Ζωή.
Καλά αυτό ήταν στα σχέδια και του Αχιλλέα και της Ζωής, δεν τους άρεσε απλά να συμβιώνουν.
Έτσι στις 5/5/2019 φόρεσε ένα απλό φορεματάκι και πήγε σε ένα μικρό εκκλησάκι στη Χαλκιδική μαζί με 5 ανθρώπους κι έζηζε το όνειρο της με τον πρίγκιπα που χρόνια περίμενε.
Έλα όμως που η δουλειά του Αχιλλέα τον ήθελε εκτός Ελλάδος.
Δεν γινόταν να μη πάει και η Ζωή μαζί του.
Στην αρχή ζορίστηκε αλλά τώρα είναι μια χαρά και πολύ μα πολύ ευτυχισμένοι...
Ο τολμών νικά λένε.