Δευτέρα, 2 Απριλίου 2018

Για σένα...

Καιρό, πάνω από ένα χρόνο έχω να βάλω τραγούδι στο μπλογκάκι μου, στο φβ κ.λ.π για δικούς μου λόγους.
Ηρθε η ώρα να βάλω, την εύκολη λύση δηλαδή.
Και τι άλλο θα έβαζα;;;;;;;
Μα Κοτσιράκο φυσικά!!!!!!!!



 Κι έτσι που έσβησα στα χείλη τη σιωπή, τον ήλιο κρέμασα στου κόσμου το σχοινί, να ταξιδεύει μεσ'τη θάλασσα η ψυχή, πάντα για σένα... Κι όπως θα στάζουν τα φεγγάρια στο νερό, θα κλέψω χρώμα και θα φτιάξω ουρανό, για να πετάξω μ'ένα χάρτινο φτερό, μαζί με σένα... Κι όπως θα λιώνει μεσ'τα μάτια σου η βροχή, ουράνια τόξα θα γεννάει το φιλί, να ξημερώνει κι η ζωή μου να μπορεί, να ζει για σένα... Έφτιαξα κόσμο στης παλάμης της γραμμές όταν σαν σύννεφα θα φεύγουν οι εποχές, να θέλω αυτά που έχεις τη δύναμη να θες... να θέλω εσένα... Ξέρω καρδιά μου θα'ρθουν δύσκολοι καιροί, κι όμως η φλόγα αυτή που ανάβει στο κερί, όσο κι αν λιώνω μου μαθαίνει απ'την αρχή, να καίω για σένα... Εκεί για σένα, θα'μαι εκεί για σένα, ένα γέλιο θα'μαι, μια στιγμούλα θα'μαι... Κι ίσως να'μαι κάτι που να μοιάζει αγάπη... θα'μαι εκεί για σένα... δύο κορμιά σαν ένα.... Κι όμως η φλόγα αυτή που ανάβει στο κερί όσο κι αν λιώνω μου μαθαίνει απ την αρχή να καίω για σένα... Κι όπως θα λιώνει μεσ' τα μάτια σου η βροχή, ουράνια τόξα θα γεννάει το φιλί... Να θέλω αυτά που'χεις τη δύναμη να θες... να θέλω εσένα...

Τωρα γιατί μου βγάζει έτσι τον στίχο δεν ξέρω!!!!!!!!



 

Χριστούγεννα...

Τα φωτάκια αναβόσβηναν στο χριστουγεννιάτικο δέντρο και φώτιζαν το μισοσκότεινο δωμάτιο. Η Ηρώ καθόταν στην πολυθρόνα είχε πάρει ένα μαξι...