Τρίτη, 10 Απριλίου 2018

Η αυλαία έπεσε...

Όπως δέκα χρόνια τώρα μόλις άνοιξα το λαπιτοπι μου μπήκα στον ΠΑΘ.
Ήξερα ότι σήμερα δεν θα  έβρισκα κανένα παραθυράκι, καμία πορτούλα να τρουπώσω μέσα αλλά ήλπιζα δεν ξέρω τι.
Όταν τα είδα όλα κλειστά ειλικρινά σφίχτηκε η καρδιά μου σαν ταινία πέρασαν όλα όσα πέρασα στον παθούλη και σας το λεω αν, λέμε αν ανοίξει παλι, πάλι εκεί θα πάω.
Τελικά είναι κακό να δένεσαι με ανθρώπους με πράγματα με, με, με.

Χριστούγεννα...

Τα φωτάκια αναβόσβηναν στο χριστουγεννιάτικο δέντρο και φώτιζαν το μισοσκότεινο δωμάτιο. Η Ηρώ καθόταν στην πολυθρόνα είχε πάρει ένα μαξι...