Σάββατο, 9 Μαρτίου 2019

Η άνοιξη που περιμένω...



Η άνοιξη είναι μία τρελή εποχή!!!!!!! Εκεί που έχει λιακάδα, εκεί μας βγάζει ήλιο και μετά βρέχει, ωραία πράγματα μετά από έναν άσχημο χειμώνα!!!!!!!
Προσωπικά είναι η καλύτερη εποχή χωρίς τη ζέστη του καλοκαιριού, χωρίς το κρύο του χειμώνα, χωρίς τη μελαγχολία του φθινοπώρου!!!!!!!!






















Βλέπω δύο χελιδονοφωλιές στο διπλανό σπίτι, χρόνια είναι εκεί περιμένουν τους κατόχους τους ή τους νέους κατοίκους τους .
Κάθε χρόνο έρχονται κι όταν βλέπω τα μικρά χελιδονάκια πόσο όμορφα είναι!!!!!!!





















Την άνοιξη ανθίζουν τα λουλούδια που τόσο μου αρέσουν!!!!!!! Βέβαια πρέπει να τα περιποιηθείς. Να βγάλεις τα ξερά φύλλα, να τα κλαδέψεις, να τους ρίξεις λίπασμα για να ανθίσουν και να καρποφορρήσουν η να έχουμε αυτό το αποτέλεσμα...................















Ωχ, κατά λάθος αυτή είναι η βεράντα μας χιχιχιχι!!!!!!!
Η άνοιξη είναι γενικά η εποχή των αλλαγών ειδικά αυτή η άνοιξη μου φυλάει ευχάριστες αλλαγές που θα σημαδέψουν ευχάριστα την ζωή μου και η αρχή έγινε.
Προχωράω σιγά σιγά και σταθερά γιατί είναι κάπως δύσκολα, εντάξει, θα τα καταφέρουμε!!!!!!!!!!!



















Αυτή είναι η δική μου άνοιξη που περιμένω!!!!!!!! Μία άνοιξη διαφορετική από τις άλλες και ομορφότερη...

Σάββατο, 2 Μαρτίου 2019

Η επόμενη μέρα...



Η Έφη περπατούσε σκεφτική στην Τσιμισκή με τις νιφάδες του χιονιού να πέφτουν στα μαύρα της μαλλιά.
Έπρεπε να σκεφτεί καλά την απάντηση που θα έδινε στον Άγγελο.
Το προηγούμενο βράδυ ένας φίλος, της αποκάλυψε και της πρότεινε κάτι που στη θέση της πολλές γυναίκες θα ζήλευαν. Κι όμως η Έφη ήταν προβληματισμένη.
Τον Άγγελο τον γνώριζε πολλά χρόνια, γνωρίστηκαν μέσω αλληλογραφίας που τόσο άρεσε στην Έφη.
Ήταν ευχάριστος τύπος και αυτό άρεσε στην Έφη που δεν άργησε να τον συμπαθήσει λίγο περισσότερο από τους υπόλοιπους που αλληλογραφούσε.
Ένα καλοκαίρι που η Έφη πήγε διακοπές στο μέρος που ήταν ο Άγγελος γνωρίστηκαν κι από κοντά, το επόμενο καλοκαίρι πήγε εκείνος στο μέρος της Έφης, γίνανε κολλητοί.
Ο Άγγελος στα γράμματα, στα τηλεφωνήματα και στα μηνύματα που αντάλλαζε με την Έφη, της εμπιστευόταν τα πάντα όπως κι εκείνη. Εκτός από ένα.
Σε κάποιο γράμμα του της αποκάλυψε ότι βρήκε την γυναίκα της ζωής του και της έστειλε και φωτογραφία.
Της Έφης δεν της άρεσε, κι όταν τη γνώρισε δεν της άρεσε περισσότερο.
Πολύ ψηλομύτα και προκλητική.
Δεν είπε τίποτα στον Άγγελο όταν την ρώτησε τι γνώμη σχημάτισε για την μέλλουσα σύζυγο του αν και ήθελε, πνιγόταν να του φωνάξει ότι δεν της άρεσε. Πόσο μετάνιωσε αργότερα.
Ο Άγγελος παντρεύτηκε, την επικοινωνία με την Έφη όμως δεν την διέκοψε όπως άλλοι
Για κάποιο λόγο ο γάμος του Άγγελου διαλύθηκε και η Έφη ανέλαβε ως συνήθως χρέη παρηγορήτριας αν κι εκείνο τον καιρό αντιμετώπιζε κι εκείνη ένα σοβαρό πρόβλημα.
Πέρασε καιρός, ο Άγγελος ξεπέρασε το χωρισμό του, η Έφη προσπαθούσε μόνη να ξεπεράσει το πρόβλημα της που μόνο σε μία φίλη της εμπιστεύθηκε.
Εκείνη της πρότεινε να πάει στη Θεσσαλονίκη να περάσουν τις γιορτές.
Πράγμα δύσκολο για την Έφη αλλά ότι δεν θέλουμε δεν γίνεται. Η Έφη καταφερε και πήγε στη Θεσσαλονίκη στην αγαπημένη της φίλη.

Ανήμερα Χριστουγέννων αντάλλαξαν δώρα, το δώρο της Έφης από τον Άγγελο συνοδεύοταν από μία καρτούλα που όταν την διάβασε η Έφη είδε κάτι αστεράκια, μα κάτι αστεράκια!!!!!!!!!!!!!!!
Έφη δεν θα σου πω ευχαριστώ, θα σου πω ότι Σ' ΑΓΑΠΑΩ και δεν με ενδιαφέρει το πως είσαι, όχι δεν μ' ενδιαφέρει καθόλου. Αυτα έγραφε η καρτούλα.
Η Έφη ήταν αρνητική όχι επειδή δεν της άρεσε ο Άγγελος, το αντίθετο. Φοβόταν όμως μη πληγωθεί, δεν ήταν εκείνη για τέτοια. Πόσες φορές το είχε ακούσει αυτό αλήθεια;;;;;;;
Ο Άγγελος όμως επέμενε όσπου η Έφη, το απόρθητο κάστρο έπεσε γιατί είχε τόση ανάγκη να αγαπήσει και να αγαπηθεί.

Ήρθε η αγαπημένη εποχή της Έφης, το καλοκαίρι το οποίο πέρασε σχεδόν με τον Άγγελο, τον δικό της Άγγελο που με την πρώτη ευκαιρία πηγαίνει να την δει έστω για ένα Σαββατοκύριακο!!!!!!!!!
Δεν ξέρει πόσο θα κρατήσει αυτό, δεν ξέρει πως θα είναι η επόμενη μέρα, όσο κι αν κρατήσει όμως θέλει να το ζήσει με όλο της το είναι!!!!!!!!!!!!!!!!



Αυτή η ιστοριούλα γράφτηκε πριν 4 χρόνια περίπου, τώρα η Έφη με τον Άγγελο της, τον δικό της Άγγελο σε λίγό καιρό θα είναι μαζί, θα ζουν μαζί και δεν φοβάται μήπως πληγωθεί.
Ο Άγγελος της πέρασε από διάφορα τεστ και πέρασε με ΆΡΙΣΤΑ...
























Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019

Μία καινούρια αρχή...



Ο Στράτος είχε ξυπνήσει πριν χτυπήσει το ξυπνητήρι, δεν είχε κοιμηθεί πολύ, κάθε λίγο ξυπνούσε από κάποιον εφιάλτη.
Έβλεπε, καταλάβαινε τη ζωή του να καταστρέφεται, να χάνει όλα όσα τόσα χρόνια είχε δημιουργήσει. Η αρχή έγινε με το διαζύγιο με την γυναίκα του κι ακολούθησε η οικονομική κατηφόρα.
Σηκώθηκε βαριεστημένα από το κρεβάτι, έκανε ένα καφέ και αναρωτιόταν που να πήγαινε. Στο κατάστημα του που δεν πατούσε πελάτης; Στην εφορία να ρυθμίσει τα χρέη του; Πως να τα ρυθμίσει αφού δεν είχε σχεδόν έσοδα;
Τελικά αποφάσισε να πάει στο κατάστημα του. Βγαίνοντας από το σπίτι του είδε έναν πιτσιρικά που πουλούσε τα λίγα λαχεία που του είχαν απομείνει.
Ο Στράτος δεν το σκέφτηκε πολύ, έβγαλε από τη τσέπη του λίγα από τα τελευταία του χρήματα του κι αγόρασε ένα λαχείο.
Δεν πίστευε και πολύ στη τύχη αλλά στην κατάσταση που βρισκόταν έψαχνε, ήθελε από κάπου να πιαστεί.
Όταν έφτασε στο κατάστημα του είδε μία κοπέλα να περιμένει απ' έξω. Ήταν η Άννα.
Καλημέρα σας, θα ήθελα εκείνο το ζευγάρι παπούτσια που έχετε στη βιτρίνα.
Καλημέρα σας, συγνώμη αν σας έκανα να περιμένετε. Τελευταία όμως δεν έχει κίνηση κι έρχομαι λίγο πιό αργά να ανοίξω το κατάστημα.
Δεν πειράζει, πηγαίνοντας στη δουλειά είδα τα παπούτσια στη βιτρίνα και σκέφτηκα να τα αγοράσω.
Εκείνη τη στιγμή πήγαν να θυροκολήσουν για την κατάσχεση του εμπορεύματος.
Ο Στράτος αν και το περίμενε ένιωσε τη γη να φεύγει από τα πόδια του, έχανε τους κόπους μιάς ζωής, τι θα έκανε από δω και πέρα;

Η Άννα πλησίασε τον Στράτο, του είπε ότι ήταν δικηγόρος και του έδωσε την κάρτα της αν ήθελε τη βοήθεια της να μη διστάσει να της τηλεφωνήσει και φυσικά η όποια βοήθεια της θα ήταν αφειλοκερδός.

Ο Στράτος τηλεφώνησε στην Άννα το βράδυ όχι για να της ζητήσει βοήθεια αλλά για να μιλήσει σε κάποιον, την επομένη την κάλεσε σπίτι του, τον κάλεσε κι εκείνη.
Η κατάσχεση έγινε, η Άννα δεν μπόρεσε να κάνει τίποτα.
Κάποιο απόγευμα ο Στράτος περνόντας από ένα πρακτορείο θυμήθηκε το λαχείο που είχε αγοράσει από τον πιτσιρικά κι από περιέργια μπήκε να δεί αν είχε κερδίσει κάτι.
Δεν πίστευε στα μάτια του!!!!!!!!! Είχε κερδίσει ένα σημαντικό ποσό για μία νέα αρχή, ένα νέο ξεκίνημα στη ζωή του.
Έτρεξε στην Άννα να μοιραστεί μαζί της τη χαρά του και να της ζητήσει να είναι πάντα πλάι του.

Η ιστοριούλα είναι εντελώς φανταστική, την είχα βάλει και στον παθούλη.
Δεν δηλώνω συγγραφέας, το κέφι μου κάνω...








Πέμπτη, 7 Φεβρουαρίου 2019

Τόσα καλοκαίρια...



Γυρνοντας απο τη δουλεια σταματησα στο περιπτερο να παρω ενα περιοδικο κυριως για να βλεπω το τηλεοπτικο προγραμα κ εφημερίδες.
Ο περιπτερας ειχε ανοικτο το ραδιοφωνο και ακουγε διαφορα τραγουδια. Τη στιγμη που ειμουνα εκει ακουγοταν το τραγουδι η ελενη στο μπαλκονι αλλα δε μου εκανε καμια ιδιαιτερη εντυπωση πηρα το περιοδικο κι εφυγα κ τις εφημερίδες.


Οταν ανοιξα να κοιταξω το προγραμμα της τηλεορασης αν ειχε κατι καλο να δω η αν θα κανονιζα κατι με φιλους.

Ξεφυλλιζοντας το περιοδικο τραβηξε την προσοχη μου ενα κειμενακι στη στηλη της αλληλογραφιας. Ηταν πολυ ομορφα γραμμενο σαν ποιηματακι ξεχωριζε απο τις αλλες αγγελιες. Ηταν απο μια Ελενη ατομο με αναπηρια που ζητουσε να γνωρισει νεους φιλους μεσα απο την αλληλογραφια.
Δε το σκεφτηκα πολυ το επομενο βραδυ της εγραψα κι απο το τριτο-τεταρτο γραμμα ηταν σα να την ηξερα χρονια ηθελα ομως και να την γνωρισω.
Ενα καλοκαιρι ψαχναμε με τη παρεα μου μερος για διακοπες εριξα την ιδεα να παμε στο νησι της ελενης. Ετσι θα τη γνωριζα και θα εκανα και διακοπες σε ενα μερος που ειχα ακουσει οτι ηταν ομορφα. Μερικοι φιλοι συμφωνησαν μερικοι ειπαν οτι ειναι μακρια τελικα πηγαμε.

Κι ενα απογευμα αφησα τη παρεα μου και πηγα στο σπιτι της ελενης που με περεινε στη βεραντα αναμεσα στα λουλουδια εβλεπες μια φατσουλα να χαμογελα. Τοτε θυμηθηκα το τραγουδι η ελενη στο μπαλκονι που ειχα ακουσει στο περιπτερο. Οσο ηουνα μαζι εκεινο το απογευμα κτυπησε το κινητο της και ακουσα παλι την ελενη στο μπαλκονι.
Τα χρονια περασαν συναντηθηκαμε πολλες φορες παντρευτηκα χωρισα η ελενη ηταν παντα πλαι μου φυλακας ενω καπιοι άλλοι που επρεπε να ειναι κοντα μου ειχαν εξαφανιστει. Οταν μια κοινη μας φιλη μου ειπε τι προβλημα αντιμετωπιζε η ελενη και σε τι κινδυνο εβαλε την υγεια της ισως και τη ζωη της για να βοηθησει εμενα ειδα τα πραγματα απο αλλη οπτικη γωνια ειδα την ελενη οχι σαν ατομο με αναπηρια αλλα σαν την ελενη στο μπαλκονι την ελενη σαν γυναικα την ελενη που παρολα τα προβληματα που αντιμετωπιζε ηθελε να βοηθησει τους αλλους. Ειδα μια γυναικα με καρδια μικρου παιδιου και τοτε κατι αλλαξε μεσα μου και τοτε συνηδητοποιησα οτι κατι αισθανομουνα για τη κοπελα αυτη.
Απο τοτε ειναι το τραγουδι μου αλλα το τραγουδι και των δυο μας ειναι αυτο με το Δακη γιατι οντως χασαμε πολλα καλοκαιρια.

Αυτή την ιστοιούλα δε την έγραψα εγώ αλλά ένας φίλος σε κάποιο ραδιοφωνικό σταθμό με θέμα το τραγούδι μας!!!!!!!!!
Μη ζητάτε τόνους, τους έχει φάει ως συνήως χαχαχα!!!!!!









Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2019

Όσα δεν έζησε...

Η Μαρίνα κουλουριασμένη στο κρεβάτι της, έβλεπε τη μέχρι τώρα ζωή της σαν κινηματογραφική ταινία.
Τι είχε κάνει στη ζωή της;;;;;; Τι είχε ζήσει;;;;;;; Απορροφημένη να κάνει καριέρα ως μεγαλοδικηγόρος θυμόταν τον εαυτό της πάντα με ένα βιβλίο νομικής στο χέρι.
Η ζωή της ήταν σπίτι-σχολείο, σπίτι σχολή, σπίτι δικαστήριο. Δεν είχε διασκεδάσεις, έρωτες, ρομαντικά ηλιοβασιλέματα έστω που τόσο της άρεσαν.
Να ταξιδέψει, να διασκεδάσει, να δει τον ήλιο να ανατέλει και να δύει, ακόμη και να ερωτευτεί, ήταν τόσο μικρή και συμπαθητική. Ήθελε να νιώσει να την αγαπούν και να αγαπήσει έστω και τώρα που.....
Την επομένη έβγαλε εισιτήριο για κάποιο νησί, της άρεσε τόσο η θάλασσα!!!!!!!!!
Η Μαρίνα στο νησί περνούσε τις περισσότερες ώρες της στη παραλία είτε κάνοντας μοναχικούς περιπάτους,, είτε διαβάζοντας κάποιο βιβλίο.
Κάπου εκεί, σ' εκείνη τη παραλία γνώρισε τον Στέφανο. Από την πρώτη ματιά κατάλαβε ότι ο Στέφανος ήταν ο άνθρωπος που θα μπορούσε να μοιραστεί τη ζωή της μέχρι το τέλος. Το ίδιο όμως ένιωσε και ο Στέφανος.
Ο Στέφανος και η Μαρίνα δεν άργησαν να έρθουν πολύ κοντά, να είναι με τις ώρες μαζί, να πηγαίνουν στην αγαπημένη τους παραλία εκεί όπου γνωρίστηκαν, εκδρομούλες σε κοντινά νησάκια.
Η Μαρίνα ήταν για πρώτη φορά ευτυχισμένη, ένιωθε ότι ο Στέφανος την αγαπούσε.
Έτσι πέρασε ο καιρός και η Μαρίνα έπρεπε να φύγει από το νησί, αισθανόταν τις δυνάμεις της να την εγκαταλείπουν, η αναπνοή της γινόταν όλο και πιό βαριά.
Είπε στον Στέφανο ότι έπρεπε να πάει στην Αθήνα για λίγο. Εκείνος το δέχτηκε λέγοντας της ότι θα της τηλεφωνούσε καθημερινά.
Η Μαρίνα έφυγε από το νησί αφήνοτας την καρδιά της εκεί που βρισκόταν ο Στέφανος.
Μόλις έφτασε στην Αθήνα η Μαρίνα πήγε αμέσως στον γιατρό της με μία κρυφή ελπίδα. Η ελπίδα όμως έσβησε ακούγοντας τον γιατρό ότι έπρεπε να εισαχθεί στο νοσοκομείο. Ο όγκος στους πνεύμονες είχε μεγαλώσει, η ζωή της είχε μπεί στην τελική ευθεία.
Με όση δύναμη, της είχε μείνει πήρε τηλέφωνο τον Στέφανο.
Στέφανε σ' αγάπησα πολύ, μ' έκανες ευτυχισμένη αλλά πρέπει να πούμε αντίο, μη ρωτήσεις τίποτα.
Όχι Μαρίνα μη λες αντίο είναι σκληρή λέξη, ξέρω τα πάντα. Πες μου που είσαι να έρθω, θέλω να είμαι κοντά σου, να παλέψουμε μαζί.
Μη λες αντίο σε παρακαλώ Μαρίνα.
Στέφανε κάποτε θα συναντηθούμε σίγουρα.
Η Μαρίνα έκλεισε το κινητό και το έριξε στον κάδο των σκουπιδιών, δεν το χρειαζόταν πιά.


Εντελώς φανταστική η ιστοριούλα αλλά ταιριάζει με την σημερινή ημέρα κι αφού δεν μπόρεσα να τη σώσω από τον Παθούλη την βάζω κι εδώ...



















Δευτέρα, 28 Ιανουαρίου 2019

Ένα διαφορετικό ταξίδι τότε, ένα διαφορετικό όνειρο τώρα...

Καιρό, χρόνια έλεγαν οι φίλοι της Ηλέκτρας να κάνουν ένα ταξίδι στους Άγιους Τόπους.
Η Ηλέκτρα που ονειρευόταν κι εκείνη ένα ταξίδι στα μέρη που έζησε, περπάτησε, δίδαξε την αγάπη Ο Χριστός ένα αγκαθάκι τρυπούσε την καρδιά της, όχι ζήλιας αλλά απογοήτευσης γιατί δεν μπορούσε να πάει μαζί με τους φίλους της. 
Τα χρόνια περνούσαν, οι φίλοι της Ηλέκτρας πήγαιναν σχεδόν κάθε χρόνο εκεί που ήθελε να πάει κι εκείνη αλλά δεν τολμούσε να ζητήσει τη βοήθεια τους αφού μόνη δεν μπορούσε κι όλο η απογοήτευση μεγάλωνε χωρίς να πάψει να κάνει όνειρα, χωρίς να πάψει να ελπίζει.
Μία φορά που θα πηγαίναν έμαθε ότι θα πήγαινε κι ένας πολύ καλός της φίλος.
Πήρε μία βαθιά ανάσα, πήρε όσο θάρρος, όση δύναμη είχε και τον ρώτησε αν μπορούσε να την βοηθήσει αν πήγαινε κι εκείνη μαζί τους.
Εκείνος χωρίς δεύτερη σκέψη της είπε το ναι που τόσο ήθελε, τόσο λαχταρούσε να ακούσει!!!!!!!!! 
Γύρισε στο σπίτι της χαρούμενη, μαμά θα πάω στα Ιεροσόλυμα, μου είπε ο Τάκης θα με βοηθήσει τώρα πρέπει να ψήσω την θεία Όλγα να έρθει μαζί μου αφού εσύ δεν μπορείς αν κι αυτό το ταξίδι-προσκύνημα το ονειρευόμουν μαζί σου.
Η θεία Όλγα τελικά δέχτηκε και η Ηλέκτρα μετρούσε τις μέρες, τις ώρες, τα λεπτά.
Κι έφτασε η παραμονή αλλά λόγω των ταραχών που είχε τότε σ' αυτή την περιοχή αναβλήθηκε το ταξίδι για τις 15 Αυγούστου.
Η Ηλέκτρα απογοητεύτηκε πολύ.
Δεν με θέλει, δεν πρόκειται να πάω, ο Τάκης δεν μπορεί το καλοκαίρι να φύγει.
Το σύμπαν όμως συνωμοτούσε υπέρ της χωρίς εκείνη να το ξέρει.
Ήθρε το καλοκαίρι και 'η παρέα της Ηλέκτρας ετοιμαζόταν.
Η Ηλέκτρα δεν μιλούσε αφού ο Τάκης δεν θα πήγαινε δεν μπορούσε να πάει ούτε εκείνη. Με τον Τάκη είχε πολύ θάρρος που με τους άλλους εντάξει, είχε αλλά πιό λίγο.
Αλλά είπαμε το σύμπαν είχε συνωμοτήσει η Ηλέκτρα να πραγματοποιήσει αυτό της το όνειρο!!!!!!!!
Μία μέρα την πλησίασε ο Χρήστος και της είπε.................. ''Ηλέκτρα εγώ θα σε βοηθήσω, θα είμαι κι εγώ μαζί''.
Ωωωωω η Ηλέκτρα πέταξε από τη χαρά της, της ήρθε να τσιρίξει δεν το έκανε όμως γιατί τσιρίζει φάλτσα μωρέ!!!!!!!!
Κι άντε πάλι ετοιμασίες, κι άντε πάλι άγχος, κι άντε πάλι αυτή η μελαγχολία που πιάνει την Ηλέκτρα όταν είναι να πάει κάπου και να την πειράζει ο πατέρας της ότι θα πάει εκείνος αντί για εκείνη.
Και......................... ήρθε η 15 Αυγούστου!!!!!!!!!!!
Το απόγευμα φύγανε για την Αθήνα και το βράδυ για το Κάϊρο!!!!!!!!!! Φτάσανε γύρω στις 3 τα ξημερώματα μέχρι να τακτοποιηθούν στο ξενοδοχείο πήγε 4 η Ηλέκτρα ξάπλωσε με κλειστά μάτια, στις 6 θα φεύγανε. 
Τώρα πώς ξύπνησε η Ηλέκτρα με 2 ώρες ύπνο δεν το λέμε.................
Και ήρθε το πούλμαν μπήκανε όλοι μέσα και ξεκίνησαν για διάφορα αξιοθέατα, πήγανε και στις πυραμίδες που στη μέση είχαν τη σφίγγα!!!!!!!
Η Ηλέκτρα δεν το πίστευε ότι έβλεπε πράγματα που ούτε στα πιο τρελά της όνειρα δεν περίμενε ότι θα έβλεπε. Τέλος το βράδυ πήγανε στην Αγία Αικατερίνη στο Όρος Σινά.
Αφού διανυκτέρευσαν εκεί στην Αγία Αικατερίνη  το μεσημέρι μπήκανε στο πούλμαν και ξεκίνησαν για την Ιερουσαλήμ!!!!!!!!!
Το βράδυ φτάσανε, η Ηλέκτρα ένοιωθε ένα διαφορετικό συναίσθημα δεν ήξερε πώς να το χαρακτηρίσει. Χαρά σίγουρα ένοιωθε, λύπη σίγουρα γιατί της λείπανε οι δικοί της, δέος σίγουρα γιατί βρισκόταν στο μέρος όπου περπάτησε Ο Χριστός. 
Την επόμενη μέρα πήγαιναν σε διάφορα μέρη-προσκυνύματα κι γύριζαν στο ξενοδοχείο, έπερνε τηλέφωνο τους γονείς της γεμάτη χαρά και τους έλεγε που πήγαν, τι είδαν, πως πέρασε.
Το μόνο πρόβλημα ήταν ο ύπνος, πολύ λίγος, πάρα πολύ λίγος.
Πρήστικαν και οτα πόδια της κι ένας φίλος φυσιοθεραπευτής πήγε κι αγόρασε ελαστικό επίδεσμο και της έδεσε τα πόδια.
Χαχα κυκλοφορούσε με τους επιδέσμους κι όσο για παπούτσια ούτε λόγος, δεν μπαίνανε με τίποτα.
Ο ξεναγός που ήταν ιερέας εκεί της  είπε μια μέρα  ''Κουράστηκες ε;'' Η απάντηση της Ηλέκτρας ήταν  "Οχι πάτερ δεν κουράστηκα τόσο πολύ, άλλωστε αξίζει αυτή η κούραση, μόλις πάω σπίτι μου θα ξεκουραστώ'
Όλοι μα όλοι την πρόσεχαν, την βοηθούσαν και η Ηλέκτρα ήταν χαρούμενη, ευτυχισμένη που είχε πραγματοποιήσει αυτό το δύσκολο όνειρο της που ακόμη και τώρα δεν πιστεύει ότι το πραγματοποίησε, ότι είδε, μπήκε εκεί που έζησε, φυλακίστηκε, βασανίστηκε, σταυρώθηκε, κι αναστήθηκε ο Χριστός!!!!!!
Μάθημα από όλη αυτή την ιστορία είναι ότι δεν θέλουμε δεν γίνεται. Όταν θέλουμε κάτι πολύ κάτι, κάποιος, κάποιοι θα βρούνε τρόπο να γίνει πραγματικότητα, ίσως μια αόρατη δύναμη, ένα αόρατο χέρι βοηθάει.
Τώρα η Ηλέκτρα έχει ακόμη ένα όνειρο, έχει βάλει πολύ ψηλά τον πήχη και φοβάται αλλά ελπίζει αυτό το αόρατο χέρι, αυτή η αόρατη δύναμη να την βοηθήσουν όπως τότε.

Κυριακή, 13 Ιανουαρίου 2019

Σου αφήνω κάτι...


Ενα “σ’αγαπώ”, ένα “μου λείπεις” κι ένα “καλώς ήρθες” αφήνω εδώ για να τα βρεις......

Κράτα όποιο από τα τρία θες, κανένα, ή και τα τρία.

Ελεύθερος είσαι.. ελεύθερη είμαι.
Ελεύθεροι κι οι δυο επιλέγουμε να κρατάμε τις ψυχές μας δεμένες.
Ελεύθερα κρατάμε ο ένας τον άλλο από το χέρι και προχωράμε στο επόμενο σκοτάδι.
Βλέπεις η μεγαλύτερη παγίδα, είναι η ελευθερία αγάπη μου.
Όταν την ζητάς, δεν ξέρεις τι ευθύνη κρύβει μέσα της.

Δεν έχεις κανέναν να σου πει “κράτα με”.
Δεν έχεις κανέναν να σου δείχνει τι να κάνεις και πού να πας.
Δεν έχεις κανέναν να πάρει την ευθύνη για τις επιλογές σου.
Είσαι ελεύθερος και ελεύθερα παραδίδεσαι στην μοίρα σου.
Είσαι ελεύθερος και ελεύθερα αφήνεσαι στο μόνο άγγιγμα που μπορείς να νιώσεις.
Στον μόνο άνθρωπο που μπορεί να σε πλησιάσει.
Είσαι ελεύθερος.. μόνο που στον έρωτα, η μόνη αποδεκτή υποταγή, είναι στη μοίρα.
Ενα “σ’αγαπώ”, ένα “μου λείπεις” κι ένα “καλώς ήρθες” σου αφήνω..


Πάρε όποιο θες.. ελεύθερα!


Όχι, όχι μη φωνάξετε τον  Τηλέμαχο, δεν το έγραψα εγώ. Κάπου το βρήκα και κάπου μου άρρεσε... 

Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2019

Γράμμα στην άμμο...


Έγραφα στην άμμο τ’ όνομα μου,
να το διαβάσεις και να ‘ρθείς να με βρείς.
Τον ουρανό έβλεπα και το φεγγάρι παρακαλούσα
κοντά μου να σε φέρει.
Κι ήρθες σαν χελιδόνι της άνοιξης να μου πείς
τα μυστικά και η ζωή να γίνει του καλοκαιριού
χαρούμενο τραγούδι!!!!!!!!!

Χαχαχα το κρύο φταίει που ξύπνησε το ''καλλιτεχνικό μου ο Τηλέμαχος!!!!!!!!




Πέμπτη, 3 Ιανουαρίου 2019

Όνειρα...

Ήταν ονειροπόλα από μικρή, έτσι ξέφευγε από την καθημερινότητα. Ονειρευόταν πράγματα που ήξερε ή προσπαθούσε να πραγματοποιηθούν.
Συνήθηζε να ονειρεύεται απλά και λίγα πράγματα, πράγματα που την κάνανε ευτυχισμένη, πράγματα που έδιναν ένα νόημα στη βαρετή ζωή της.
Και ναι, είχε καταφέρει να πραγματοποιήσει μερικά από τα όνειρα της παρόλο που της φαινόταν δύσκολα όνειρα όπως τα έλεγε.
Αυτό όμως της έδεινε το θάρρος και το κουράγιο να συνεχίζει, να βάζει στόχους με την ελπίδα να τα καταφέρει.
Αυτή τη φορά είχε βάλει λίγο ψηλότερα τον πήχη και δεν πίστευε να τα καταφέρει αλλά θα προσπαθούσε. Άλλωστε σημασία έχει η προσπάθεια.
Κάποτε ονειρευόταν να ταξιδέψει σε όλο τον κόσμο, σε όλο τον κόσμο δεν ταξίδεψε αλλα έκανε αρκετά ταξίδια. Όχι δεν ήθελε άλλα ταξίδια η Αφροδίτη, τώρα ήθελε να αράξει στην δική της Ιθάκη. Μία Ιθάκη που από πολύ μικρή την ονειρευόταν και την είχε βρεί στο πρόσωπο ενός ανθρώπου.
Ονειρευόταν κάποτε να μπορέσει να ζήσει μαζί του, να ζήσει αληθινά, έστω και για μία μέρα.Δύσκολο όνειρο, πολύ δύσκολο, πολλά τα εμπόδια αλλά η Αφροδίτη ονειρεύεται αυτή τη μέρα κι ας ξέρει ότι αυτό το όνειρο δεν θα πραγματοποιηθεί.
Θα ξέρει όμως ότι προσπάθησε, πάλεψε γι’ αυτό της το όνειρο.

Κυριακή, 30 Δεκεμβρίου 2018

Καλή χρονιά...

Εύχομαι ο καινούργιος χρόνος να πραγματοποιήσει αν όχι όλα τα όνειρα σας, τα πιό σημαντικά!!!!!!!
Χρόνια πολλά καλή χρονιά σε όλους!!!!!






Δικό μου το βιντεάκι αλλά δεν ξέρω γιατί δεν παίζει...

Παρασκευή, 28 Δεκεμβρίου 2018

Όλα ή τίποτα...

Όλα ή τίποτα!!!!!!!
Απόγευμα, χμ, οι δείκτες του ρολογιού λες και σταμάτησαν, η ώρα δεν περνάει με τίποτα και στο μυαλό της Δάφνης έρχονται εικόνες από το παρελθόν και ψυθιρίζει.......................... Ας έστελνες ένα μήνυμα.....................
Ανοίγει το παλιό μικρό ΝΟΚΙΑ όπου έχει αποθηκευμένα τα μηνύματα του, εικονομηνύματα ακόμη και τη φωνή του!!!!!!!!!!!!
Τον ακούει και θυμάται τη γνωριμία τους, τη μικρή τους ιστορία.
Ήταν τέλος καλοκαιριού, η Δάφνη περίμενε την παρέα της πίνοντας την σοκολάτα της στην καφετέρια.
Στο διπλανό τραπεζάκι ήταν κάποιος σε καρότσι κι έπινε καφέ. Η Δάφνη δεν τον γνώριζε, δεν ήταν από τον τόπο της, κάποιος που έκανε καθηστερημένα διακοπές σκέφτηκε η Δάφνη κι ανακάτεψε τη παγωμένη σοκολάτα της.
Συγνώμη, το όνομα σου;;;;; Άκουσε σε μία στιγμή η Δάφνη.
Δάφνη, το δικό σας;;;;;;; Σταύρος απάντησε εκείνος.
Από που πήρες το δύχτι που έχεις στο καρότσι σου Δάφνη;;;;; Μου το φέρανε από τη Γερμανία, έχει κι εδώ όμως και είναι πολύ εξυπηρετικό.
Κάπως έτσι συνεχίστηκε η κουβέντα με τη Δάφνη και τον Σταύρο ο οποίος όντως έκανε διακοπές και την επομένη θα έφευγε για την Θεσσαλονίκη όπου έμενε.
Το λάθος της Δάφνης που δεν το μετάνιωσε όμως ούτε στιγμή, ήταν η ανταλλαγή τηλεφώνων.
Ο Σταύρος άρχισε να τηλεφωνεί, να της στέλνει μηνύματα, είχαν τόσα κοινά, το πρωί να βρίσκει στο κινητό της μία γλυκειά καλημέρα που ακόμη της αρέσει.
Κι ένα βραδάκι, μετά από καιρό της πρότινε να τα φτιάξουν.
Η Δάφνη τα έχασε και προσπάθησε να το καλαμπουρίσει.
Τι να φτιάξουμε Σταυρούλη, κουλουράκια;;;;;
Ξέρεις τι εννοώ Δάφνη.
Εγώ ξέρω τι εννοείς, Εσύ ξέρεις ότι δεν γίνεται;;;; Και του εξήγησε τους λόγους που δεν γινόταν. Ο Στάυρος επέμενε κάθε μέρα και περισσότερο, αλλά και η Δάφνη δεν ένοιωθε για τον Στάυρο όπως ένοιωθε για τους άλλους φίλους της, ένοιωθε κάτι περισσότερο.
Έτσι λέγε, λέγε το κοπέλι όπως λέει ο σοφός λαός η Δάφνη είπε το ναι!!!!!!!!!!!
Αν με πληγώσεις όμως αλοίμονο σου του είπε η Δάφνη.
Η Δάφνη και ο Στάυρος πέρασαν 6 μήνες  με μηνύματα και τηλεφωνήματα. Η Δάφνη ήταν για πρώτη φορά ευτυχισμένη, είχε έναν δικό της άνθρωπο έστω κι αν βρισκόταν μακριά μοιραζόταν τις χαρές, τους προβληματισμούς.
Δεν το είχε πεί σε κανέναν, ερχόταν καλοκαίρι όμως και θα πήγαινε με τους γονείς της διακοπές στη Θεσσαλονίκη κι ήθελε τόσο πολύ να τον δεί αλλά με τους γονείς της, ήταν αδύνατον.
Έτσι το είπε στην κολλητή της και της πρότεινε να πάνε μαζί διακοπές.
Ωωω, δεν μπορώ καλοκαιριάτικα τη Θεσσαλονίκη Δάφνη, αν θέλεις δώσε μου το τηλέφωνο του Στάυρου να τον ρωτήσω κάτι.
Η Δάφνη έδωσε το τηλέφωνο του Στάυρου στην κολλητή της. Τι αφελής που ήταν!!!!!!!!!!!
Η κολλητή της Δάφνής όχι μόνο πήγε μόνη καλοκαιριάτικα στη Θεσσαλονίκη, όχι μόνο συναντήθηκε με τον Στάυρο, πήρανε και τηλέφωνο  στη Δάφνη δήθεν να χαρεί.
Ο Στάυρος σιγά-σιγά απομακρυνόταν από τη Δάφνη, το αισθανόταν, ερχόταν το τέλος.
Κι  όπως το περίμενε η Δάφνη, ένα απόγευμα ο Στάυρος, της είπε να διακόψουν.
Σου το είχα πεί Στάυρο αλλά εσύ επέμενες, σου είχα πεί ότι δεν μπορώ να σου δώσω τίποτε άλλο από την αγάπη μου.
Σ' αγαπάω Δάφνη αλλά τα θέλω όλα ΟΛΑ Η ΤΙΠΟΤΑ, ακούς;;;;;;;
Οκ Στάυρο ΤΙΠΟΤΑ, τελειώσαμε.
Η Δάφνη αργότερα έμαθε ότι η ''κολλητή'' της έπαιξε άσχημο παιχνίδι πίσω από την πλάτη της.
Ο Στάυρος μετά από λίγο καιρό το μετάνιωσε και πήρε τηλέφωνο τη Δάφνη, εκείνη όμως του έκλεισε το τηλέφωνο.
Μετά λίγο καιρό πήρε τηλέφωνο η μητέρα του Στάυρου στη Δάφνη.
Κοπέλα μου χάσαμε τον Στάυρο, τον Στάυρο που σ' αγάπησε όσο καμία.
Η Δάφνη κατά ένα περίεργο τρόπο είχε προαισθανθεί τον χαμό του Στάυρου.

Ισως βιωματικό ισως οχι...


Η άνοιξη που περιμένω...

Η άνοιξη είναι μία τρελή εποχή!!!!!!! Εκεί που έχει λιακάδα, εκεί μας βγάζει ήλιο και μετά βρέχει, ωραία πράγματα μετά από έναν άσχημο χε...